MC Fireside Chats - 18 maart 2026

[00:00:45] Brian Searl: Welkom allemaal bij een nieuwe aflevering van MC Fireside Chats. Mijn naam is Brian Searl with Insider Perks en Modern CampgroundIk ben blij dat ik hier ben. Haperde de introvideo bij jullie ook weer? Ik vraag het jullie nu even live.

Ik weet niet waarom dat gebeurt. Ze hebben een nieuwe studio en misschien moet ik het opnieuw monteren in een nieuw formaat. Maar goed, ik dacht eerst dat het aan mijn computer lag.

Welkom allemaal. We zitten alweer in de derde week van maart, of de tweede? Ik weet het niet. Zoiets. Ik hoorde dat Stacy zelf niet eens wist in welke tijdzone ze zich bevond toen ik luisterde. Dus ik ga het haar niet vragen.

Welkom allemaal bij een nieuwe aflevering. Zoals gebruikelijk stellen we ons even kort voor. We hebben onze vaste gasten Robert, Mike en Jeff hier. En Stacy is onze speciale gast. Wie wil er beginnen? Jullie mogen kiezen.

[00:01:23] Robert Preston: Dames eerst.

[00:01:24] Stacy Dam: Ja, en ik kijk ook van buitenaf mee. Ik ben Stacy Dam, CEO en medeoprichter van Set Your Sites, een bedrijf in kampeertechnologie gevestigd in Lincoln, Nebraska.

[00:01:33] Brian Searl: Bedankt dat je er bent, Stacy. Dat waardeer ik. Robert, wil je gaan?

[00:01:36] Robert Preston: Jazeker. Goedemiddag allemaal. Robert Preston, CEO van Unhitched RV.

[00:01:42] Brian Searl: De heer Jeff Hoffman

[00:01:44] Jeff Hofman: Ik ben Jeff Hoffman, oprichter van Camp Strategy. 

[00:01:48] Brian Searl: Dat is het?

Geen pakkende slogan of zoiets? Oké dan.

[00:01:52] Jeff Hofman: Niet vandaag.

[00:01:53] Brian Searl: Je hebt een slogan nodig voor Camp Strategy. Mike Harrison.

[00:01:56] Mike Harrison: Mike Harrison, operationeel directeur van CRR Hospitality.

[00:02:01] Brian Searl: Goed, heren. Voor al onze vaste gasten en, dame, voor onze speciale gast. We openen de show meestal door aan onze vaste gasten Robert, Mike en Jeff te vragen: is er iets dat jullie de afgelopen maand, in deze steeds veranderende wereld, onder ogen hebben gekregen waarover we het volgens jullie zouden moeten hebben?

[00:02:17] Robert Preston: Ik wist dat je dat zou vragen, Brian. Dus het makkelijkste onderwerp dat ik voor ons in gedachten heb, is volgens mij vrij simpel. Brandstofprijzen, toch? Brandstofprijzen en alle gevolgen van wat dat wel en niet betekent voor ons gesprek hier.

Ongeveer twee weken geleden maakte ik met mijn gezin een camperreis. We zijn naar Houston geweest en hebben daar een paar huizen bezocht. Op de heenweg tankte ik voor, geloof ik, $3.30 en op de terugweg was het $5.00 per gallon.

Dus, weet je, een reis van 800 kilometer met een verbruik van 3,1 liter per 100 kilometer, dat begint de kosten van een reis echt te beïnvloeden. Ik vind het interessant. Ik heb nog geen veranderingen gezien in onze boekingen, reserveringen of inkomsten, maar het is wel iets om over na te denken...

[00:02:58] Brian Searl: Ja, ik denk dat dit ter sprake moet komen. Het stond al op mijn lijstje met onderwerpen, maar misschien kort, zodat het niet de hele uitzending in beslag neemt. Ik zag vanochtend ook de producentenprijsindex (PPI) op de beurs, en daaruit bleek dat de prijs van groenten met 50% is gestegen ten opzichte van wat producenten aan supermarkten vragen.

En ik denk dat dat een achterlopend rapport is. Ik denk dat het een grote impact zal hebben op de prijzen en ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden... Ik wil het niet over de bezettingsgraad hebben, want niemand weet echt hoe dat die wel of niet zal beïnvloeden. De oorlog zou tegen die tijd voorbij kunnen zijn, enzovoort.

Maar hoe passen jullie je aan, hoe plannen jullie, hoe bereiden jullie je voor, hoe maken jullie een scenario voor mogelijke scenario's in jullie parken? Zo ja, hoe doen jullie dat?

[00:03:38] Mike Harrison: Ik weet niet of de brandstofprijzen ons zo erg beïnvloeden. Ik bedoel, wat we hebben gezien en gehoord uit al het onderzoek, of het nu van Scott uit Cairn komt of van anderen, is dat de ritten sowieso korter zijn geworden, toch?

Het aantal autoritten over lange afstanden is de afgelopen jaren gedaald van gemiddeld 800 naar 500. De horecasector is over het algemeen beter bestand tegen schommelingen. En wanneer de brandstofprijzen veranderen, kiezen mensen liever voor hotels dan voor horeca in de buitenlucht. Dat hoeft niet per se een nadeel te zijn, het kan juist een voordeel zijn. Dat is nu nog moeilijk te zeggen.

En hetzelfde geldt voor sommige andere CPI-kostenindexen. Over het algemeen wijst het onderzoek uit, en dat is ook wat onze branche heeft gezien: in moeilijke tijden bezuinigen mensen op vakanties en hotels en proberen ze wat zuiniger te zijn, wat de outdoor- en horecasector ten goede komt.

En uit de studies is al gebleken dat er in het verleden al minder reizen waren. Dus ik weet niet of dat voor ons in ieder geval iets verandert aan de strategieën die we al overwegen. We weten namelijk dat het aantal doorreizende reizigers over het algemeen is afgenomen en dat er een overschot aan nieuw aanbod is.

Dus, zoals je ziet, zijn we nog steeds op zoek naar tijdelijke oplossingen, maar we richten ons nu meer op isolatie op de lange termijn, wat hier eigenlijk helemaal geen invloed op heeft. Ik denk dat dit over het algemeen geen groot probleem voor ons is. Ik denk dat we gewoon op deze koers moeten blijven.

Sommige seizoensgebonden accommodaties die binnenkort weer opengaan, misschien wel. Maar nogmaals, de doorstroommarkt is al getroffen. Dus ik denk niet dat het ons echt veel zal raken.

[00:05:08] Brian Searl: Ja, ik ben het met je eens wat betreft de benzineprijzen, daarom heb ik ook de groenten en al het andere weggegooid dat op korte termijn duurder wordt, toch? Het is vooral dat rente-op-rente-effect dat me zorgen baart.

Maar je hebt helemaal gelijk wat de lange termijn betreft. Ik denk dat de meesten van ons een tijdelijke situatie hadden verwacht. Ik ben vooral benieuwd naar de strategie. Is er een back-up plan? Is er een kortingsbonnenprogramma? Is er iets waar we ons op zouden kunnen – of moeten – voorbereiden voor het geval dat?

[00:05:28] Jeff Hofman: Mijn vraag is dan ook: wat zijn de gevolgen voor de lopende kosten van de camping als we weer met inflatie te maken krijgen? Elektriciteit vereist immers stroom, en dat betekent dat de stroomprijzen waarschijnlijk zullen stijgen.

Als dat gebeurt, wat voor grondstoffen gebruiken we dan? Gaan de prijzen daarvan stijgen? Heeft het gevolgen voor synthetische materialen? Wat zijn de gevolgen voor onze kosten? Niet alleen voor onze inkomsten, maar ook voor onze kosten zelf? Die kunnen we tot op zekere hoogte beheersen, maar we kunnen niet elke uitgave controleren.

[00:06:16] Brian Searl: Ja, dat is wat onderbelicht blijft: de aluminiumprijzen schieten ook omhoog... aluminiumprijzen stijgen enorm, petrochemische prijzen stijgen enorm, veel van die producten worden erdoor beïnvloed. Het is niet alleen olie.

[00:06:27] Jeff Hofman: Nee. En de effecten van olie hebben, denk ik, de onzekerheid waar we al mee te maken hadden alleen maar verergerd. We hebben dus nog een extra laag onzekerheid toegevoegd aan de situatie die er al was.

Wat betreft het voorspellen van de toekomst op dit moment...

[00:06:49] Brian Searl: Ach, niemand kan de toekomst voorspellen. Daarom vraag ik vooral naar strategie, toch? Hebben we een 'wat als'-scenario? Want niemand kan dat voorspellen. Zoals Robert al zei, zijn boekingen zijn gelijk gebleven. Ik denk dat de boekingen van de meeste mensen helemaal niet zijn veranderd door wat er ook gaande is, toch? Dat weten we pas halverwege mei, in juni.

[00:07:05] Jeff Hofman: Klopt. Ja, ik denk dat het geen invloed heeft gehad op wat we al deden. Maar het hangt ervan af hoe lang het doorgaat.

[00:07:20] Brian Searl: Robert, heb je nog iets toe te voegen?

[00:07:22] Robert Preston: Nee, ik ben het helemaal eens met wat iedereen zegt. Het is een interessant gegeven. Meestal, zoals Mike al zei, zijn nare dingen in de wereld of de economie juist gunstig voor onze sector.

We hopen absoluut niet dat zoiets gebeurt, zoals een nieuwe COVID-uitbraak of iets dergelijks. Maar zoals Mike al zei, hebben we die strategie al jaren geleden aangepast: we richten ons nu op gasten voor de lange termijn in plaats van gasten voor de korte termijn.

De echte omschakeling zit hem dus in de kortetermijngast; dan richt je je marketing op mensen die dichter bij je parken wonen. Voor ons was het al een fundamentele beslissing om te investeren in en te kopen op de locaties waar we gevestigd zijn, omdat er veel mensen in de buurt van onze parken wonen, in tegenstelling tot een fantastische locatie in een nationaal park ergens waar de bevolkingsdichtheid laag is.

Dat wordt lastig als je volledig afhankelijk bent van iemand die zes-, zeven- of achthonderd mijl reist. De brandstofprijzen spelen dan wel een rol. Maar over het algemeen wonen er in de meeste van onze parken veel mensen die minder dan 50 tot 100 mijl verderop wonen.

De reiskosten zijn dus relatief onbeduidend. En we weten dat, verrassend genoeg, zelfs in de grotere vakantieparken die echte bestemmingen zijn, 80% van de gasten nog steeds van 240 kilometer of minder komt. Mensen reizen dus niet zo vaak zo ver met een camper.

[00:08:49] Brian Searl: Ja, ik denk dat ik me geen zorgen maak over de staatsparken, de nationale parken, de nabijheid ervan. Ik maak me geen zorgen over de kust. Ik maak me geen zorgen over Myrtle Beach. Ik maak me geen zorgen over Pigeon Forge.

Maar er zijn... ik weet niet wat het percentage is, en misschien weet jij dit beter dan ik, Robert, met al je overnames en alles wat je daar doet, maar welk percentage van de parken ligt eigenlijk niet binnen 150 kilometer van een grote stad, waardoor ze niet zo flexibel kunnen zijn en tijdelijke bezoekers kunnen aantrekken?

Veel mensen zijn overgestapt op een langetermijncontract, maar waarschijnlijk zijn dat er nog veel meer die dat nog niet hebben gedaan.

[00:09:18] Robert Preston: Die zijn er niet voor onze regio, ik neem alleen het zuidoosten, want daar ligt de focus. Er zijn er eigenlijk niet zo veel. Er zijn niet veel plaatsen in het zuidoosten die, als je er een straal van 200 mijl omheen trekt, niet in een tertiaire markt vallen.

Er zijn wel plekken, maar niet zo veel, en dat is eerlijk gezegd waarom we zo dol zijn op het zuidoosten. De bevolkingsdichtheid is er hoog per staat, per regio, enzovoort.

We hebben een fantastisch klimaat in vergelijking met het landelijk gemiddelde. We hebben het grootste aantal zonnige dagen in het grootste gebied en een hoge bevolkingsdichtheid. Ik weet het exacte aantal niet direct, maar er zijn niet veel plaatsen die in die categorie vallen.

[00:09:55] Brian Searl: Is het echter, als je je op deze steden richt, meer geschikt voor succesvolle accommodaties zoals hutten en glamping in plaats van campers? Voor reizigers die er tijdelijk verblijven.

[00:10:07] Mike Harrison: Het zijn twee totaal verschillende markten.

Ja, het zijn echt andere klanten, dus ik denk niet dat je de twee kunt vergelijken en begrijpen... Glamping blijft groeien – als je alleen al naar de cijfers, percentages en groei van de glampingsector kijkt, zie je dat die enorm blijft groeien, toch?

Volgens mij was de groei vier jaar op rij bijna driecijferig. En daarom raden we, wanneer we een park of resort bekijken en ze geen glamping aanbieden, glamping altijd aan.

Ik denk dus dat glamping ook een aantrekkelijk alternatief voor een hotel blijft, omdat mensen het ontdekken en er meer over te weten komen. Maar nogmaals, ik denk dat het een heel andere en meer afgeschermde markt is.

En als je ook kijkt naar het rapport dat CoStar ongeveer een maand geleden publiceerde, dan was de prognose voor 2026 in wezen dat de RevPAR gelijk zou blijven. Ik geloof dat het een stijging van 0.5% was.

Dat omvat de toename door het WK voetbal en vervolgens ook de verwachte toename door het reizen langs Route 66 en America 250. Dat betekent in feite dat de verwachtingen voor de hotelbranche sowieso al naar beneden bijgesteld zijn.

Maar als we het verder onderverdelen, blijven ze zeggen dat het luxesegment beter presteert dan het budgetsegment. En we zien precies hetzelfde in de outdoor horeca. De outdoor horeca zal het komende jaar met dezelfde problemen en moeilijkheden te maken krijgen, waar we het al zo vaak over hebben gehad.

Maar glamping valt volgens mij in het luxere segment en is in sommige gevallen voordeliger dan een hotel, terwijl je er ook een betere ervaring voor terugkrijgt. Dus ik denk dat het gewoon een heel ander onderwerp is.

[00:11:41] Brian Searl: Ja, ik ben het met je eens. Het is een andere markt. Ik vroeg me alleen af ​​of je een cirkel van 200 mijl rond je terrein trekt, toch? Stel, je hebt een camping met ook een aantal hutten of glamping-units. Dan breng je die natuurlijk op een andere manier op de markt, net zoals je campers anders op de markt brengt.

Dan benader je die steden en dat is natuurlijk een ander soort gast. Andere reclamecampagne, andere marketing, andere strategie. Maar focus je daar meer op? Overweeg je misschien: 'Ik wil een extra hut boeken'? Of iets dergelijks.

[00:12:06] Robert Preston: Persoonlijk niet. Ik ga geen structurele investeringsbeslissing nemen op basis van een paar maanden andere trend in de wereld. Oh, zeker weten. Ja, als het volgend jaar doorzet.

[00:12:17] Mike Harrison: De enige reden om een ​​extra blokhut te kopen, is als de businesscase van jouw specifieke woning dat rechtvaardigt. Ik zou het niet doen op basis van een markttrend of een landelijk gemiddelde. Ik zou de investering alleen doen als de businesscase van mijn woning een rendement op de investering (ROI) zou opleveren.

[00:12:35] Brian Searl: Oké, dus voor de mensen die hier luisteren en niet zo bekend zijn met grote teams als jullie, Mike en Robert, als je kijkt naar een straal van 200 mijl – laten we voor het gemak even aannemen dat je in het zuidoosten zit, want daar hadden we het al over.

Is het zo simpel als de taal en de formulering van je marketingcampagnes aanpassen? Of moeten deze eigenaren nog iets anders doen om zich voor te bereiden op de overgang van langdurig naar tijdelijk verblijf? Of wat we dan ook maar willen bespreken voor het zomerkampeerseizoen van 2026.

[00:13:01] Robert Preston: Ik niet… het is niet zoals een…

[00:13:03] Brian Searl: Ik weet dat er geen pasklare oplossing is die voor iedereen werkt.

[00:13:07] Robert Preston: of zelfs een vraag die slechts één sessie beslaat.

[00:13:09] Brian Searl: Nee.

Zijn er drie belangrijke dingen die iemand volgens jou niet per se zou moeten doen, maar wel zou moeten beoordelen bij zijn of haar woning, of de markt zou moeten bekijken of bestuderen, of zich op een andere manier zou moeten voorbereiden? Geef ze een startpunt, want ik denk dat veel mensen geen revenue manager hebben, toch?

[00:13:26] Mike Harrison: Ja, ten eerste bel je Jeff van Campground Strategy voor advies. Ten tweede en ten derde huur je Robert of mij in om je camping te beheren.

[00:13:34] Robert Preston: Daar ga je.

[00:13:35] Mike Harrison: Als ik lesgeef over omzetmanagement, of het nu op de OHI National Conference, op regionale conferenties of bij Campspot is, begin ik altijd met hetzelfde: je moet vanuit een breed perspectief naar je bedrijf kijken, toch?

En begrijpen waar ik sta? Wat is mijn tempo? Wat zijn mijn trends? Als je niet naar je cijfers kijkt, weet je het niet, toch? Ik gebruik deze vreselijke analogie altijd met mijn team, maar ik zou hem waarschijnlijk niet in dit gesprek moeten gebruiken.

Maar denk eens aan voeding, hè? O, ben ik dik? Hoe dik ben ik? Wil ik 20 kilo afvallen? Wil ik gezonder leven? Wil ik meer bewegen? Maar je moet eerst erkennen dat je misschien wel dik bent. En dan moet je begrijpen waarom, toch? Ligt het aan de calorie-inname? Aan het dieet? Aan de lichaamsbeweging?

Dus, voor degenen onder jullie die in het zuidoosten wonen, zoals jullie net vroegen, als jullie geen revenue manager hebben, dan hebben jullie in ieder geval een soort rapportagesysteem in jullie software dat kan laten zien of de omzet hoger of lager ligt dan vorig jaar. Of het nu gaat om langlopende of kortlopende gasten. Of om de bezettingsgraad of de tarieven. Of om welke mix het ook is.

En dan begin je met de diepgaande analyse van het waarom, toch? En zijn er trends die anders zijn? En als je eenmaal begrijpt waarom en wat er aan de hand is, kun je het hebben over hoe je het moet aanpakken, oftewel een strategie ontwikkelen om het op te lossen. En soms is dat niet zo simpel als marketing; soms draait het om verkoop en het werven van nieuwe klanten.

Dus, ik denk dat dat het grote geheel is, het holistische beeld. We hebben OHI Connect over twee weken, geloof ik. Ga jij ook, Jeff?

[00:14:59] Jeff Hofman: Ja.

[00:15:00] Mike Harrison: Ja. Ik zal een sessie over omzetgeneratie begeleiden, en Rob zal ook een sessie over precies dit onderwerp verzorgen, namelijk hoe je omzet genereert. Gaat het om neveninkomsten? Om website-inkomsten? Of om een ​​combinatie van beide?

Wie niet begint met de vraag 'waarom' is gedoemd te mislukken. Dus daar zou ik mee beginnen.

[00:15:23] Brian Searl: Ja, en dat is precies wat ik hoopte dat jij of iemand anders zou zeggen: begin met de data, duik in de spreadsheets, de financiële gegevens, want al deze PMS-software heeft dat, sommige beter dan andere, maar ze hebben het allemaal.

[00:15:34] Robert Preston: Brian, zoals Mike al zei, je moet eerst naar binnen kijken of in de spiegel kijken.

[00:15:40] Brian Searl: Erken dat je een probleem hebt. Ja, daar heb je gelijk in. We waren op de conferentie in Wisconsin en er waren zoveel mensen die het hadden over een product dat we nog niet hebben uitgebracht, en ik ben hier niet om mezelf te verkopen, dus ik wil opzettelijk vaag blijven.

Maar we hadden een product dat mensen meer inzicht gaf in de inkomsten die ze onbedoeld misliepen. En het aantal mensen dat naar onze stand kwam en zei: "Dat heb ik niet nodig, dat wil ik niet weten," vond ik interessant. Ze hebben nog niet toegegeven dat ze dik zijn, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik ga Mikes analogie gebruiken.

[00:16:08] Robert Preston: We willen altijd naar marketing, omzet, kosten en de winst- en verliesrekening kijken en het makkelijke, voor de hand liggende antwoord vinden, maar vaak is dat niet zo, toch? Soms is het de verkeerde persoon die de telefoon opneemt, soms is het een vies park, nietwaar? Soms is het gewoon slecht onderhoud – dat is irrelevant voor wat er op de markt gebeurt.

Zelfs als de markt fenomenaal zou zijn, zou je nog steeds problemen ondervinden omdat er een of ander obstakel of knelpunt in het proces, bij de mensen of bij het pand zelf, is dat elk potentieel aan inkomsten tenietdoet.

Ik denk dat we allemaal geneigd zijn om meteen naar de marketingdata, bezoekersaantallen, enzovoort te kijken. Maar vaak ligt het probleem dat we moeten aanpakken dichter bij huis dan we willen toegeven.

[00:16:54] Mike Harrison: Je punt, Robert, je hebt het net zelf verwoord. Of we nu in een recessie of een opleving zitten, dat sluit aan bij de vraag die Brian net stelde, namelijk dat veel mensen zeggen: "Dat heb ik niet nodig."

Er zijn zoveel makkelijke verbeteringen mogelijk... hoeveel bedrijven doen bijvoorbeeld een winst- en verliesrekeninganalyse? Het verbaast me dat jullie geen maandelijkse winst- en verliesrekeninganalyse uitvoeren. Dat is toch de eenvoudigste manier om te zien waar mijn uitgaven zitten en waar ik tekortkomingen heb?

Hoeveel bedrijven doen de maandelijkse omzetanalyse? Dus, om terug te komen op Brians punt: ongeacht of je winst of verlies maakt, het uitgangspunt is – ik vind het beter als je in de spiegel kijkt dan dat ik vraag of je dik bent. Maar die vraag raakt wel de kern van de zaak.

Maar ja, weet je.

[00:17:28] Brian Searl: Het is alweer voorbij, man, zoals bij elke conferentie, wat zou Mike Harrison zeggen? Dat is wat we gaan doen… hij zou je vragen of je dik bent.

[00:17:35] Jeff Hofman: Dus ik had een vraag, Stacy, wat doet jouw bedrijf precies en zou het mensen hierbij kunnen helpen?

[00:17:43] Stacy Dam: Ja, ik ben dus benieuwd, en natuurlijk is het belangrijk om naar de data te kijken. Maar ik denk dat het ook heel belangrijk is om als kampeerder rond te lopen en de accommodaties te bekijken vanuit het perspectief van je gasten.

En dat is één manier waarop ons bedrijf kan helpen. Set Your Sites is oorspronkelijk opgericht met het idee om de kassabox af te schaffen. Dus voor parken die hun bezettingsgraad nog steeds met een kassabox bijhouden, helpen wij met de mobiele betaalfunctie.

We hebben realtime beschikbaarheid van locaties waar je zonder reservering terecht kunt, dus we kunnen je daarbij helpen. Ik heb al een tour gedaan van Nebraska, Oregon en Californië. Ik ben nu in Arizona en op weg naar New Mexico, een grote rondreis langs de westkust van het land. Mensen willen graag op dezelfde dag nog een bezoek brengen aan een locatie.

En dat kan helpen om… Ik weet dat we allemaal onze reserveringen zes maanden tot een jaar van tevoren willen vastleggen en ons willen installeren, maar zo werkt het nu eenmaal niet. En ik denk dat het belangrijk is om kampeerders te kunnen ontvangen die gewoon even van de gebaande paden af ​​willen en jouw park willen vinden.

Een manier om dat te doen, naast praten met LLM's, is door te vragen: wat weet Claude, wat weet ChatGPT over jouw park? Weet het überhaupt iets over jouw park? Want dat is waar mensen tegenwoordig informatie opzoeken over hoe ze hun reizen moeten plannen.

Zijn de LLM's (Legal Lawyers) dan zo opgeleid dat ze ervoor zorgen dat je hoger in de zoekresultaten komt, zodat je daadwerkelijk deel uitmaakt van de zoekresultaten in plaats van alleen Google? We weten immers dat het aantal zoekopdrachten op Google aanzienlijk is gedaald, omdat mensen op meer impactvolle manieren zoeken en vinden.

Een paar suggesties van mij: hoe kunnen we kampeerders tegemoetkomen die niet zes maanden van tevoren willen plannen? Zij willen gewoon in een mooi weekend komen. Laten we die plekken vinden en de juiste parken uitkiezen. En hoe kunnen we LLM's (Local Land Management) gebruiken om ons daarbij te helpen?

[00:19:28] Brian Searl: Hoe werkt uw bedrijf dan samen met een vastgoedbeheersysteem? Of is het er überhaupt een? Dat is denk ik mijn eerste vraag.

[00:19:35] Stacy Dam: Ja, dus momenteel staan ​​we er alleen voor met onze parken. We kunnen echter ook integreren met bestaande parken. We plaatsen QR-codeborden op de kampeerplaatsen en faciliteren de betalingen, zodat je niet 24/7 open hoeft te zijn en niet per se op kantoor hoeft te zijn.

Je hoeft dus geen personeel in te zetten om die onderdelen te beheren. Je kunt personeel ook op andere plekken inzetten voor resourcebeheer. We kunnen dus zelfstandig opereren of integreren. Beide zijn mogelijk.

[00:20:04] Brian Searl: Heeft iemand anders nog vragen voor Stacy? Ik kan wel blijven vragen, maar...

[00:20:08] Robert Preston: Jij bent de techneut. Ga ervoor!

[00:20:10] Brian Searl: Wil je dat ik het probeer? Oh, dat was niet het antwoord. Niemand vindt het leuk om mij te horen praten. Ik ben nieuwsgierig, Stacy.

Oké, contactlijst, inchecken op verschillende locaties, QR-codes. Hoe zit het met de gast? Is dit vooral gericht op staatsparken, provinciale parken en parken van de gemeente? Of is dit iets wat je zelf prettig vindt, want ik beheer Campspot of Newbook niet dagelijks, omdat ik geen eigen camping of bijvoorbeeld RezNexus of een reserveringssysteem heb.

Hoe kan dit nou nodig zijn bovenop zo'n stuk software? Dat is eigenlijk wat ik me afvraag.

[00:20:41] Stacy Dam: Ja, ik denk dat er bepaalde software is die periodes instelt waarin reserveringen niet mogelijk zijn. Ik heb dat meegemaakt bij een bekend restaurant in Californië. Ze hadden hun reserveringssysteem voor dezelfde dag geblokkeerd, dus ik moest bellen.

We weten dat kampeerders niet per se eerst een camping willen bellen om te kijken of er nog plek is en dan telefonisch willen betalen. Ze willen gewoon direct een plek kunnen reserveren. En daar kunnen wij bij helpen, met name voor softwaresystemen die reserveringsblokkades hanteren.

Dat geldt over het algemeen voor openbare parken en parken van de provincie, maar we zien ook particuliere campings die op die manier werken en die vragen naar de beschikbaarheid. Dus als de parken die overstap willen maken, kunnen we daarbij helpen.

[00:21:28] Brian Searl: Ja, dit is een interessant gesprek. Ik ga je niet vragen om de naam te noemen, maar ik denk dat KOA dat nog steeds doet, met een bepaald tijdstip waarop ze vereisen dat je stopt met het aannemen van reserveringen.

Doen jullie dat ook, Mike of Robert, op jullie terreinen? Ik snap schoonmaak voor vakantiehuisjes, dat is logisch, maar voor camperplaatsen?

[00:21:46] Robert Preston: Nee, dat doen we niet. Ik heb een paar dagen geleden de berekening gemaakt voor onze portefeuille: met de huidige leegstand op een willekeurige avond, komt dat neer op ongeveer $50,000 per dag aan ongebruikte locaties.

[00:22:03] Brian Searl: Per park of voor uw hele portfolio?

[00:22:04] Robert Preston: Voor de portefeuille. Juist. Dus $80,000 aan inkomsten per nacht met de gemiddelde bezettingsgraad die we hebben. En niet dat een van deze parken slecht presteert, het is gewoon om te zeggen dat er over het algemeen elke nacht een aanzienlijk aantal ongebruikte staanplaatsen is, toch?

De opdracht aan het team, en de nadruk die op het team wordt gelegd, is: "Hé jongens, als we in feite gewoon $50,000 per nacht laten lopen, laten we daar dan eens goed naar kijken en het aanpakken." Dus het stopzetten van reserveringen lijkt me niet slim. Als het een camperplaats is, rijd er dan heen, sluit de stekker aan en ga.

Het grootste knelpunt is volgens ons het telefoongesprek zelf. Mensen kunnen online boeken, maar wij merken dat ze toch liever bellen en dat ze dat proces prettig vinden. Ze willen weten wie er aan de balie zit om hen in te checken.

Het aanpassen van onze openingstijden of ervoor zorgen dat er zo laat mogelijk op de dag nog iemand de telefoon beantwoordt, is een van de stappen die we hebben genomen om optimaal te profiteren van reserveringen via de telefoon.

[00:23:10] Mike Harrison: Dat is interessant.

Ja, wat Robert zegt klopt. En wat ik er ook aan wil toevoegen is dat we bij een project als Verde Ranch kijken naar de demografische samenstelling, en die is bijna perfect: 20% babyboomers, 20% generatie X, 20% millennials, 20% generatie Z en 20% generatie Alpha, toch? Ongelooflijk.

Je moet dus aan al hun behoeften kunnen voldoen. Millennials en Generatie Z willen met niemand praten, toch? Die willen gewoon boeken. Maar de Babyboomers en Generatie X, die willen dat natuurlijk wel.

En om dan op Roberts punt terug te komen, je vraag, weet je, nee, we sluiten niet – waarom zou je reserveringen sluiten en stoppen met het aannemen ervan? Waarom zou je inkomsten mislopen?

En in de huidige tijd, als je geen digitale check-in hebt voor je accommodatie of je camper, loop je achter, toch? Stel je voor dat iemand 's avonds om 10 uur de snelweg afrijdt, online kan kijken, je accommodatie kan boeken en vervolgens de camping kan oprijden zonder met iemand te hoeven praten of iemand te zien.

Of het nu een hutje is of een camperplaats. Als je dat niet bent, zoeken ze iemand anders op via een app. Bijna alle campingbeheersystemen beschikken tegenwoordig over die technologie, het is alleen de vraag of de camping die wil activeren en gebruiken. Zo zou ik die vraag beantwoorden.

Schakel je beschikbaarheid alsjeblieft nooit uit, tenzij je drie boekingen te veel hebt, toch? Gebruik de technologie om de ervaring echt te verbeteren.

[00:24:31] Jeff Hofman: Stacy, kun je met jouw systeem een ​​toegangscode en een sleutelcode voor een hut versturen?

Een van mijn partners bij Camp Strategy staat er namelijk heel erg op dat hij hotelkamers verhuurt waar niemand fysiek aanwezig is. Alles verloopt via toegangscodes en e-mail. Dus ik denk dat dat wel iets voor jou is.

[00:24:58] Stacy Dam: Ja, ik denk dat mensen dat verwachten, vooral sinds Airbnb dat mogelijk maakt. Die mensen zijn over het algemeen niet ter plaatse en verwachten een deurcode of een sleutelcode te krijgen. Dat is heel gebruikelijk.

En we hebben een integratie met een slotenbedrijf waardoor we dat ook kunnen doen. Het is dus op elk moment volledig zelfbediening. Ik vind dat de tijd voorbij is dat je je naam op een papiertje op de voordeur moet plakken als incheckprocedure.

Het is een beetje ongemakkelijk om dat steeds weer te zien als we onderweg zijn en te bedenken dat we betalen voor systemen die we vervolgens niet gebruiken of ervoor kiezen om ze niet te gebruiken. Je hebt dan een papieren beschikbaarheidslijst, maar zodra je iets print, is je beschikbaarheid alweer verdwenen. Dat is niet realtime.

We willen ervoor zorgen dat de kampeerplaatsen te allen tijde toegankelijk zijn. Technologie kan dit probleem oplossen, zoals Mike al aangaf.

[00:25:50] Brian Searl: Hoe zit het hiermee in Campspot en Newbook? Ik noem deze twee omdat Robert Newbook gebruikte en Mike, jij gebruikte Campspot.

Hoe staat het er nu voor met digitaal inchecken? Ik denk namelijk dat ik niet helemaal doorheb wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is. Gebruiken jullie het allebei? Of Mike, gebruik jij het? Of...?

[00:26:08] Jeff Hofman: Iemand zit vast bij het beantwoorden van de vraag. 

[00:26:10] Mike Harrison: Je vraag is: hoe staat het met digitaal inchecken?

[00:26:12] Brian Searl: Ja, welke functies biedt Campspot daarvoor? En wat biedt Newbook dan, Robert?

[00:26:19] Mike Harrison: Ik weet niet wat je bedoelt met 'functionaliteiten'. Je kunt natuurlijk online inchecken en van tevoren je toegangscode en je standplaatsnummer opvragen.

[00:26:26] Brian Searl: Ja, dat bedoel ik. Kun je bijvoorbeeld direct naar je website gaan zonder een mens te hoeven zien?

[00:26:30] Mike Harrison: Ja, absoluut.

[00:26:33] Brian Searl: Ik durf te wedden dat de meeste Campspot-gebruikers die hun software gebruiken, waarschijnlijk niet op de hoogte zijn van die functie. Het is volgens mij niet een van de meest gepromote functies op een beurs. Tenminste, dat vermoed ik.

[00:26:43] Mike Harrison: Het is niet per se hetzelfde als bij een Marriott, waar je je mobiele sleutel krijgt en online incheckt. Dat is niet helemaal hetzelfde.

En het gaat er niet per se om of iemand Campspot, Newbook, RezNexus of Set Your Sites wel of niet kent. Het gaat erom of ze bereid zijn om het te doen, want als je een sleutel hebt, moet je natuurlijk ook een toegangspoortsysteem hebben dat integreert met je PMS, toch?

Als je een vakantiehuisje hebt, moet je digitale sloten hebben die geïntegreerd zijn met je vastgoedbeheersysteem (PMS). Het is dus meer aan de eigenaar of de beheerder van het pand hoe zij dit aanpakken dan aan het PMS zelf. Alle PMS-systemen bieden tegenwoordig in principe dezelfde functionaliteit.

Dat hangt meer van de operator af. Ga je gang, Robert.

[00:27:19] Robert Preston: Ja, ik denk dat we weer terugkomen op veel van de argumenten die we hier al eerder hebben gehad, namelijk dat we een hotelgast steeds gelijkstellen aan een campergast. Oké. Afgezien van het feit dat het allebei mensen zijn, is dat de overeenkomst.

Maar als we beginnen te zeggen: "Ja, als ik naar een hotel ga, vind ik alles digitaal geweldig, dat vind ik heerlijk", toch? Maar als ik op een camping aankom, heb ik een camper van 45 meter en een aanhanger van 25 meter erachter, en al die spullen bij me.

Ik ga er niet zomaar heen en neem aan dat ik weet wat ik doe en dat ik zo het kampeerterrein op kan rijden, alleen maar omdat ik online heb ingecheckt. Ik ga waarschijnlijk eerst nog even langs het kantoor om te kijken hoe de plek eruitziet en om een ​​beter beeld van de omgeving te krijgen voordat ik erheen rijd.

Ik denk dat we altijd al – ik ben dol op automatisering, ik vind het geweldig om alles schoner en sneller te maken, of om het aan te passen aan de verschillende voorkeuren van gasten, aan de voorkeuren van verschillende generaties, dat is fantastisch. Maar als we beginnen te zeggen: "Hé, een hotel doet dit, dus wij moeten dat ook doen," dan slaan we waarschijnlijk ergens de plank volledig mis.

[00:28:27] Jeff Hofman: Ja, Robert,

[00:28:28] Robert Preston: Ik denk dat dat juist een onderdeel van het argument is.

[00:28:31] Brian Searl: Ja, ik ben het met je eens. Ik had mijn vraag misschien beter moeten formuleren. Ik was meer op zoek naar de periode tussen het inchecken en het moment dat het kantoor sluit. Hoe gaan we daarmee om? Sorry, ik had het anders moeten formuleren.

[00:28:41] Robert Preston: Nee, ik vind je vraag goed. Alleen is alle technologie er al. Ik denk alleen niet dat mensen er zoveel behoefte aan hebben als we denken.

[00:28:53] Mike Harrison: Dat hangt af van de demografie.

[00:28:53] Jeff Hofman: Ja, we begeleiden gasten die buiten de reguliere openingstijden komen. We hebben nog steeds beveiliging ter plaatse die hen begeleidt.

We proberen het proces te versnellen en ze zo snel mogelijk naar hun locatie of unit te krijgen, zodat ze zich kunnen ontspannen. Daarna hoeven ze mogelijk nog maar één stap te zetten: naar de winkel komen.

Hopelijk zijn ze tegen die tijd ontspannen en komen ze naar de winkel om misschien meer te kopen dan wanneer ze direct vanaf de weg binnen zouden komen. We willen ze dus in een meer ontspannen sfeer terug naar de winkel lokken.

Of dat de winkelomzet of de voedselverkoop zal verhogen, weet ik niet, maar we willen de technologie in ieder geval gebruiken om klanten sneller naar de locatie of het product te leiden.

[00:29:49] Mike Harrison: Ik denk dat niet alle kampeerders hetzelfde zijn en dat niet alle campings hetzelfde zijn. En als je deze vraag stelt op een glampingconferentie, bijvoorbeeld op een AGA-conferentie, dan zou de acceptatie en het gebruik ervan vijf keer hoger liggen dan bij een gewone camping.

Een accommodatie zoals Autocamp of Liveloak, of iets dergelijks, draait volledig op digitale technologie, toch? Omdat ze geen inchecksysteem aan de balie hebben.

Als je een groot resort hebt met veel kortstondige bezoekers en geen 55+-gasten, dan zal het tarief veel lager liggen dan bij een camping voor 55-plussers, toch? Het hangt er gewoon van af, nietwaar?

Maar ik denk dat de technologie, vooral omdat – ik hoorde laatst iets, hè? – onze kinderen van 20, 25, 30, noem maar op, die kennen nooit een wereld zonder digitale telefoon. Hun kinderen, de één-, twee- en driejarigen, zullen nooit een wereld zonder AI kennen.

De digitale adoptie, hoewel ik daar nu geen exacte cijfers voor heb, schat ik dat die in de hele sector rond de 5% ligt, toch? Dat is laag. Als je er over een jaar naar kijkt, zal het 8% zijn. En over twee jaar 15%.

Het zal niet anders zijn dan 25 jaar geleden. Ik herinner me nog dat mobiel internet iets nieuws was bij Marriott. Mobiel gebruik was toen maar 3% van het totale gebruik, vergeleken met desktop. En toen is dat langzaam, heel langzaam, verschoven naar 60 of 70% nu, afhankelijk van het hotel en de digitale aanwezigheid.

En jullie hebben me dit al vaker horen zeggen, toch? AI of technologie vervangt mensen niet. Het vervangt geen dienstverlening, het verbetert die juist. Maar je moet wel in staat zijn om mee te evolueren met de technologie, naarmate onze klanten evolueren en veranderen. Dus ik denk dat dat iets is om over na te denken.

[00:31:32] Brian Searl: Daar ben ik het helemaal mee eens. Goed, waar moeten we het verder nog over hebben, heren? Is er nog iets in de wereld waar jullie naar uitkijken voor de zomer van 2026? Of iets in de branche dat jullie interessant vonden? Niets?

Wat heb je de afgelopen maand gedaan? Aan je eigendommen gewerkt?

[00:31:53] Robert Preston: Een wervelwind. Ik ben behoorlijk optimistisch. Onze cijfers van februari en het ziet er naar uit dat we in maart de hoogste omzetcijfers sinds 22/23, na COVID, zullen behalen.

Ik kan nog niet precies aangeven wat het verschil of de verandering is, maar dit is een gegeven dat we nu zien en het is veelbelovend.

[00:32:19] Brian Searl: Ja, ik denk dat het aansluit op jouw punt, of misschien was het jouw punt, of Mikes punt, over de data. Als je als een ervaren operator binnenkomt, zoals Unhitched of CRR Hospitality, of als je iemand zoals Jeff van Camp Strategy inschakelt... en ik wil jou natuurlijk niet vergeten, Stacy, maar ik heb het gewoon over een specifiek punt.

De kans om een ​​park over te nemen dat ondermaats presteert – dwaalde ik even af? Jazeker, je bent terug. Je bent terug. Om – om een ​​park over te nemen dat nog nooit iets aan omzetoptimalisatie heeft gedaan, geen data heeft geanalyseerd, geen aandacht heeft besteed aan de winst- en verliesrekening, geen marketing heeft gedaan en zelfs geen goede website heeft.

Dus dan kun je – en ik zeg niet dat dat de reden is, Robert, maar als voorbeeld: je kunt soms twee, drie of vier keer zoveel park per jaar opbouwen door simpelweg de basisprincipes toe te passen die een Unhitched- of CRR-organisatie zou noemen.

[00:33:02] Robert Preston: Om misverstanden te voorkomen: veel van die fundamentele principes hebben niets met technologie te maken.

[00:33:08] Brian Searl: Oh ja. Oh ja. Oh ja. Ik beweer niet dat ze dat zijn.

[00:33:11] Robert Preston: Ja nee.

[00:33:11] Brian Searl: Ik ben een techneut, maar ik ben niet blind voor al het andere.

[00:33:14] Robert Preston: Nee, maar ik denk dat het teruggaat naar de metafoor van in de spiegel kijken. Als je niet in de spiegel hebt gekeken en je lichaamssamenstelling niet onder de loep hebt genomen, hoeft het kopen van de mooiste kleren het eindresultaat niet per se te veranderen.

En dus, om die metafoor te gebruiken—misschien ga ik een beetje te ver met die metafoor. Nee, dat is geweldig. Nee, maar omdat ik een hoed draag omdat ik kaal ben en ik mijn kleine tweede brein hierboven heb.

Maar ik—wat—we hebben onlangs een paar panden hier overgenomen, die professioneel beheerd worden. We hebben niet zo veel veranderd. We hebben alleen de manier waarop we de telefoon opnemen aangepast, de sfeer veranderd, de gastvrijheid aangepast, maar verder niets aan het pand zelf.

We hebben de technologie niet veel veranderd, en de omzet steeg vrijwel direct. En natuurlijk zijn de kosten altijd makkelijk te beheersen, maar de omzet is de variabele waarvan je constant moet uitzoeken welke je moet bijsturen.

[00:34:22] Brian Searl: Ben ik jullie allebei kwijtgeraakt, of is dat... ik weet niet of jij of Robert aan het verdwijnen was? 

[00:34:26] Robert Preston: Nee, jullie zijn allemaal verdwenen.

Dat is een goede les voor ons allemaal. Elk bedrijf kent beperkingen. En als je die ene beperking, de meest beperkende, niet aanpakt, maakt het eigenlijk niet uit wat je met de rest van het bedrijf doet, want uiteindelijk zal alles via die beperking moeten verlopen.

Dus als uw beperking slechts een optimalisatie van 10% toelaat – kies een willekeurig getal – dan werkt uw hele systeem op een optimalisatie van 10%, zelfs als de componenten één, twee, drie, vier en vijf hier uitstekend presteren en perfect geoptimaliseerd zijn.

Je zult altijd op het laagste niveau blijven produceren. En dat kan iets simpels zijn, zoals hoe je de telefoon beantwoordt. Of, zoals Mike zei, iets complexer, zoals de noodzaak van een ander PMS-systeem, een complete strategie.

Dat is – ik denk dat dat is wat ik aan het leren en ontwikkelen ben, waar ik enthousiast over ben. Het voelt alsof ik eindelijk achter de schermen begin te kijken en zie hoe al deze dingen, die op het eerste gezicht misschien niet met elkaar verband lijken te houden, met elkaar samenhangen.

[00:35:38] Brian Searl: Ja, ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. Dus je hebt een luxe, prachtig camperresort, geweldige marketing, een fantastisch beheersysteem, uitstekend onderhoud van het terrein en de tuinen, fantastische voorzieningen en alles erop en eraan, maar je grootste beperking van 10% is de chagrijnige persoon die de telefoon opneemt.

[00:35:50] Robert Preston: Jazeker. Je geeft 100 miljoen dollar uit aan iets en een—een werkkampeerder die 15 dollar per uur verdient, heeft het verprutst.

[00:35:58] Jeff Hofman: En Robert, ik vind je punt over de spiegel wel goed, maar ik denk dat veel mensen niet weten waar ze naar zoeken als ze in de spiegel kijken.

En dat is precies wat organisaties zoals die van u, die van Mike en andere managementbedrijven hen kunnen laten zien. En daarom kunt u hun camping efficiënter en winstgevender exploiteren dan zij. En dat is ook waar consultants zoals wij in beeld komen: wij kunnen hen laten zien waar ze op moeten letten en wat hen ervan weerhoudt om inkomsten te genereren.

Zoals je al zei, luister naar je... we schrijven scripts voor mensen aan de telefoon, die kunnen variëren, maar je wilt iets hebben waarbij je, als het een nieuwe klant is, vraagt: "Bent u hier al eerder geweest?"

En als ze nee zeggen, zeg je: "Nou, laat me even kijken of we beschikbaarheid hebben," en dan vertel je alles wat je te bieden hebt en kom je terug met: "Oh ja, we hebben nog een plekje vrij en je krijgt dat allemaal voor maar 90 dollar," in plaats van terug te bellen en te zeggen: "Ja, ik heb beschikbaarheid, het is 90 dollar."

[00:37:18] Robert Preston: Dat maakt een enorm verschil. Toch? Het gaat om 20 of 30 verschillende woorden in een andere volgorde, maar het effect is zo significant.

[00:37:23] Jeff Hofman: Ja. Het zijn kleine dingen, maar als je ze niet kent, ken je ze niet.

[00:37:29] Brian Searl: Welnu, en om terug te komen op uw punt over de spiegel, daar gaan we gewoon op verder. Wat is het verschil tussen – je kijkt al 10, 20 jaar, of hoe lang ook, in de spiegel en je ziet dezelfde persoon en hetzelfde?

En het is moeilijk om te zien wat je niet ziet. Maar als er iemand anders naast je in de spiegel staat, of het nu een gast is die een recensie achterlaat, een managementbureau, Camp Strategy of iemand anders, dan kijken ze voor het eerst naar jou in de spiegel. Ze zullen dingen zien die jij niet hebt gezien.

[00:37:51] Jeff Hofman: Het is net zoiets als wanneer je kleinkinderen opmerken dat je oud bent.

[00:37:58] Mike Harrison: Ja, ik weet dat ik dik ben. Maar ik vind het interessant wat je zegt, Brian – pardon. Ik ben bij een organisatie met iemand die legendarisch is en die een camping bezit, en hun website is volgens mij al 20 jaar niet meer bijgewerkt en ze gebruiken foto's met een resolutie van 98 DPI.

En dat klopt niet — en ze hebben een AOL-e-mailadres. Wat Jeff volgens mij misschien ook heeft.

[00:38:20] Jeff Hofman: Ja, meneer. Maar dat is niet mijn werknummer, hoewel ik er wel een heb.

[00:38:26] Mike Harrison: Ik denk dat er een aantal dingen zijn die Robert eerder noemde, namelijk dat je er gewoon op uit trekt en lesgeeft in gastvrijheid. Dus, weet je, wat Jeff zegt is belangrijk, toch? Het script is belangrijk.

Maar wat het verschil maakt, is dat we nog steeds actief zijn in de buitenlucht- en horecasector. Ik sprak net met Jeff over een aantal zaken rondom Arizona State, en ik zit nu in de adviesraad van de horecafaculteit om buitenlucht- en horecaconcepten echt te integreren in de horecawereld.

En ze hadden ons gevraagd: "Wat verwachten jullie van jullie afgestudeerden?" En we raken zo vaak verstrikt in de tactische of functionele vaardigheden. "Oh, wiskunde en natuurkunde, en we willen ze de winst- en verliesrekening leren, en we willen ze de—" Prima.

Ik wil dat de afgestudeerden die bij me komen, beschikken over probleemoplossende vaardigheden. Ik wil dat de afgestudeerden die bij me komen, beschikken over emotionele intelligentie. Ik wil dat de afgestudeerden die bij me komen, beschikken over strategische vaardigheden.

Want die dingen zijn op zich niet onbelangrijk – natuurlijk heb je scripts en standaardprocedures nodig – maar zonder hart en zonder verstand maken ze echt geen verschil.

Robert noemde het al, en ik weet niet of het genoeg benadrukt wordt, maar het is juist dat de kernwaarden van het bedrijf of de persoon uiteindelijk het verschil maken. Dat is wat een score van 3.8 op Google verandert in een 4.8, toch?

Dat is wat die extra inkomsten genereert, dat is wat de doorverwijzingen stimuleert: het menselijke element, dat moeilijk te repliceren is met AI. Uiteindelijk draait het allemaal om die menselijke connectie, die menselijke aanraking, die relatie, die interactie.

Dat zijn de dingen die, naar mijn ervaring, echt het verschil maken in de training: je kunt al die dingen doen die Jeff net beschreef, maar zorg er ook voor dat je ze leert te glimlachen.

Gebruik Roberts spiegel nog eens. We hebben een training in een hotel gedaan, waarbij je een spiegel bij de receptie zet zodat ze zichzelf kunnen zien glimlachen tijdens het telefoneren. Dat klinkt misschien onbenullig, maar die kleine details maken echt een verschil voor hoe hun stem en toon overkomen aan de telefoon: als ze glimlachen tijdens het praten.

Gastvrijheid is van onschatbare waarde, wat misschien een open deur lijkt, maar toch vaak vergeten wordt.

[00:40:27] Robert Preston: Het is een open deur, maar iedereen grijpt wel naar een of ander softwareprogramma. "Laat me iets kopen, toch? Laat me iets doen." Of de goedkoopste werkcamper die ze kunnen vinden.

Ja, het lost het probleem niet op als je slechte gastvrijheid hebt. Het is fenomenaal. Het zal je bedrijf geweldig maken – de juiste technologie, de juiste software en de juiste spullen – als je de beperking hebt aangepakt.

Maar als je de oorspronkelijke beperking niet hebt aangepakt, is het alsof je lippenstift op een varken smeert.

[00:40:55] Brian Searl: Ja, daar ben ik het mee eens. Maar de menselijke connectie zal nooit helemaal verdwijnen, zeker niet in de buitenlucht.

[00:41:00] Robert Preston: Nee. Maar de manier waarop wij er als bedrijf mee omgaan, is door juist de tegenovergestelde aanpak te kiezen. Dat is volgens mij wat we verkopen. Een deel van ons product is de antithese en het tegenovergestelde van AI.

We gebruiken het zakelijk gezien heel veel, maar ik probeer het zoveel mogelijk buiten de ervaring van de gast te houden.

[00:41:22] Brian Searl: Ik denk dat dat de juiste stap is, en dat komt van de AI-expert, toch? Ja.

Ik denk dat je technologie kunt gebruiken om het in je accommodatie te integreren zonder het aan de gasten op te dringen, en dat is waar de echte winnaars uit deze sector vandaan zullen komen.

[00:41:34] Robert Preston: Ja, dat heb jij me geleerd.

[00:41:35] Brian Searl: Oké, nog iets? Laten we de laatste paar minuten hier gebruiken. We gaan de ronde doen en iedereen krijgt de kans om elkaar vragen te stellen als ze dat willen.

Ik weet niet of we dit al eens in de show hebben gedaan, ik leg het altijd kort uit. Maar laten we beginnen met Jeff. Jeff, stel een vraag aan wie je maar wilt: Robert, Mike of Stacy. Daarna gaan we het proces van eliminatie toepassen, zodat iedereen een vraag krijgt. Dus, aan wie wil jij een vraag stellen, Jeff?

[00:41:53] Jeff Hofman: Aangezien Stacy zo vriendelijk was om langs te komen, wil ik graag wat meer te weten komen over haar bedrijf, hoe ze samenwerken en welke andere voordelen ze mijn camping kunnen bieden om mij te versterken.

[00:42:09] Stacy Dam: Ja, bedankt voor de vragen. We spreken vanuit het perspectief van een kampeerder. We hadden namelijk zelf een ervaring waarbij we naar een camping wilden op ongeveer 30 minuten rijden van ons huis, en toen we daar aankwamen, bleek er een kampeerplek te zijn waar je zonder reservering terecht kon.

De kampeerplek was beschikbaar, maar ze zeiden: "Je kunt die plek niet krijgen. Je moet morgenochtend om 9:00 uur terugkomen, dan zetten we je naam op een wachtlijst. Vervolgens moet je je camper om 2:00 uur terugbrengen, dan trekken we je naam uit een hoed om te kijken of je een van onze kampeerplekken krijgt die je te voet kunt bereiken."

Dat was zo'n vijf jaar geleden en toen zeiden we: "Als we het hele jaar door willen blijven kamperen..."

[00:42:51] Brian Searl: Oh, ik denk dat we iedereen weer terug hebben. Dit is leuk vandaag. Iedereen verdwijnt.

[00:42:56] Stacy Dam: Ja. Als we het hele jaar door willen blijven kamperen, kunnen we deze wrijving en de uitdagingen van deze manier van kamperen gewoon niet volhouden.

En zo zijn we Set Your Sites gaan ontwikkelen. Mijn man is elektrotechnisch ingenieur en ik heb een achtergrond in verkoop, marketing en bedrijfsvoering. We dachten: "Laten we eens kijken wat we kunnen doen om verandering teweeg te brengen voor kampeerders en het makkelijker te maken om toegang te krijgen tot fantastische plekken."

We zijn dus begonnen met het alternatief van de contante betaling, waarbij je ter plekke een QR-code kunt scannen om te betalen, en hebben dat vervolgens gekoppeld aan ons reserveringssysteem. Zo kunnen we de actuele beschikbaarheid van plaatsen zonder reservering en de reserveringsstatus weergeven.

Kampeerplekken zijn gewoon kampeerplekken. Je kunt er naartoe lopen, je kunt ze van tevoren reserveren, je kunt gewoon een plekje zoeken, betalen en verdergaan met je dag en sneller op de camping aankomen.

En dat is de kern van ons bedrijf: sneller op kampeervakantie gaan, meer herinneringen creëren, zodat we niet hoeven terug te denken aan de zevende verjaardag van onze zoon, die we ons herinneren omdat onze naam uit een hoed werd getrokken in plaats van dat we zijn verjaardag echt op de camping vierden.

Dat is wat we doen, dat is waar we in het algemeen naartoe werken: hoe kunnen we – en ik ben het ermee eens dat we technologie niet op de voorgrond willen hebben, die mensen opdringt. We willen het op de achtergrond, om de bedrijfsvoering te moderniseren en zelfbediening mogelijk te maken waar dat nodig is, zodat de mensen dat belangrijke menselijke werk kunnen doen.

Robert, zoals je al zei, absoluut. We willen graag mensen om ons heen hebben. Uit ons klantonderzoek is gebleken dat kampeerders het prettig vinden om te weten dat er mensen in de buurt zijn voor het geval ze hulp nodig hebben.

Ze willen dat gezicht zien, ze willen weten waar ze terecht kunnen als ze een vraag hebben, maar ze willen niet per se dat er iemand opduikt, waar ze ook zijn, om te controleren of ze zich aan de talloze regels houden. En campingbeheerders willen geen politieagent spelen.

We leren dus steeds meer over de interactie tussen kampeerders en campings en wat de juiste mix van zelfbediening is. Daar werken we samen met onze parken aan. We beheren momenteel meer dan 1300 campings in zes staten en we blijven uitbreiden naarmate we jaar na jaar groeien.

[00:45:02] Brian Searl: Het doel is dus om voldoende technologie te gebruiken zodat je team genoeg tijd heeft om even snel te vragen: "Verrassing! Is er iets wat jullie nodig hebben om jullie verblijf aangenamer te maken?"

[00:45:13] Stacy Dam: Ja, de mensen doen het werk. Laten we de mensen het mensenwerk laten doen en laten we de systemen en de technologie die zich aanzienlijk heeft ontwikkeld, dat voor ons doen.

[00:45:22] Brian Searl: Ja, ergens onderweg zijn we achter computers vast komen te zitten en hebben we de gastvrijheid verwaarloosd. En ik denk dat de technische achterliggende processen ons in staat zullen stellen om die gastvrijheid weer terug te vinden. Dat hoop ik tenminste.

Stacy, jij bent aan de beurt. Stel gerust een vraag aan wie je maar wilt: Mike, Jeff of Robert.

[00:45:36] Stacy Dam: Als iemand dit wil meenemen uit wat ik van campingbeheerders heb gehoord, dan is het lastiger om werkkampeerders te vinden. Zijn werkkampeerders onderdeel van de parken die jullie beheren en is dat een grotere uitdaging?

Hoe ga je bijvoorbeeld om met de bedrijfsvoering, of hoe pas je die aan, als er werkkampers deel uitmaken van je organisatie?

[00:45:55] Brian Searl: Kies maar, Robert of Mike. Jeff heeft volgens mij ook een camping, sorry.

[00:46:00] Jeff Hofman: Ik doe.

[00:46:02] Brian Searl: Jij moet kiezen, Stacy.

[00:46:04] Stacy Dam: Oké, Robert, ik ga met je mee.

[00:46:06] Robert Preston: Zeker. Goede vraag. Jazeker, we maken in al onze parken regelmatig gebruik van campers die voor werkdoeleinden worden gebruikt.

Wij geloven dat het een belangrijk onderdeel is van de horecasector, want als je werkt waar je woont of woont waar je werkt, zorg je waarschijnlijk beter voor beide. Ik denk dat dat de belangrijkste vraag was.

Ja, we maken er dus veelvuldig gebruik van binnen het hele systeem. We moesten de juridische aspecten uitzoeken en ervoor zorgen dat het op de juiste manier gebeurt. Ons werkkampprogramma is dus niet zo informeel als een individueel werkkamp van een familiebedrijf, waar je simpelweg de huur van de standplaats en dergelijke regelt.

Ze staan ​​daadwerkelijk op de loonlijst, er zijn rapportageverplichtingen en we hebben alle wettelijke aspecten van de arbeidsverhouding moeten regelen. Dat vormt een bepaalde drempel voor sommige deelnemers aan het werkkamp die pertinent weigeren deel uit te maken van dat systeem, en dat is prima. Maar het is wel iets wat we doen.

En ja, het vinden van vastgoedbeheerders is de laatste tijd geen groot probleem meer voor ons. Het vinden van beheerders is wel een uitdaging. Ik zou het op dit moment geen knelpunt noemen, maar het is zeker geen obstakel.

Dat is waarschijnlijk de grootste uitdaging op het gebied van personeelswerving. Het is bovendien een uiterst belangrijke functie die we zeer grondig moeten screenen. Het sollicitatieproces is lang voor ons, vooral voor de functies van property manager of resort manager. Maar juist daar ondervinden we de meeste problemen met het vinden van geschikte kandidaten.

[00:47:30] Brian Searl: Oké, Robert. Jeff of Mike?

[00:47:33] Robert Preston: Laten we voor Mike kiezen. Prima. Mike, ik weet niet of ik een goede vraag voor je heb.

Stel, je bent aan het brainstormen en nadenken over – laten we het een disruptiefeestje noemen – wat de sector het meest zou kunnen ontwrichten. Wat komt er dan als eerste in je op? Positieve of negatieve disruptie?

[00:48:06] Mike Harrison: Ik heb daar twee antwoorden op. Ik denk dat het de evolutie is van niet alleen AI, maar van de hele digitale wereld. En die gaat zo snel dat het me doet denken aan de internetboom, vóór de wifi-boom, begin jaren 2000, met vragen als "Wat moet je doen?" en "Wat moet je installeren?" "Wat is Cat5?" "Je moet het nu installeren."

En er is zoveel informatie die elke dag verandert. "Oh, AI gaat straks rechtstreeks in de LLM kunnen boeken." Nee, dat gaat niet gebeuren. "Oh, nu gaan ze samenwerken met online reisbureaus en die reisbureaus zullen..." even kijken. "Google, die gaan eraan." "Echt?" En niemand heeft alle antwoorden, en niemand heeft de juiste antwoorden.

En het blijft veranderen, elke dag weer. En dit zal een instrument zijn – een instrument met enorme impact voor onze branche – om te zien hoe het verder gaat, wie achterblijft, wie zich ontwikkelt en wat de juiste ontwikkeling is. Voor mij is dat er één.

Ten tweede, als je alle onderzoeken van OHI jaar na jaar bekijkt, zie je een specifieke vraag over campings in handen van bedrijven en campings die niet in handen van bedrijven zijn. En elk jaar, de afgelopen vijf jaar, blijft het aantal campings in handen van bedrijven groeien, toch?

Het percentage ligt veel hoger. Ik denk – ik wil me niet vergissen – maar ik denk dat het vijf jaar geleden minder dan 10% was en nu denk ik dat het rond de 30% ligt. En ik denk dat dat alleen maar zal veranderen.

En het doet me weer denken aan de hotelbranche van 25, 30 jaar geleden. 30 jaar geleden, ik herinner me nog dat Residence Inn net op de markt kwam en Promus het merk kocht, bla bla bla, en hoeveel motels zie je nu nog? Of wat er gebeurde met Home Depot en Lowe's en de buurtbouwmarkten.

En dus denk ik dat wat er nu al gebeurt, zich zal blijven voortzetten, en er is zowel positieve als negatieve sentimenten aan beide kanten: de toename van vastgoed in handen van grote bedrijven en wat er met de kleine, lokale ondernemers gebeurt.

Maar de evolutie van onze branche moet plaatsvinden en helaas evolueren sommige kleine bedrijven niet snel genoeg, of willen ze niet, of weten ze het niet, of hebben ze geen voorbeeldfunctie.

En ik denk dat we over tien jaar terug zullen kijken naar de data en zullen zien waar we nu staan. Onze branche zal compleet anders zijn. Als je bedenkt welke tools en welke geavanceerdheid er vijf of zes jaar geleden waren, vergelijk die dan met waar we nu staan. Het verschil is enorm. Ik denk dan ook dat die veranderingen zich zullen blijven voortzetten.

[00:50:33] Brian Searl: Oké, Mike. En tot slot, Jeff.

[00:50:37] Mike Harrison: Jeffy, waar ben je mee bezig?

[00:50:39] Jeff Hofman: Waar ben ik nu mee bezig? Op dit moment ben ik gewoon wat aan het oefenen met optredens.

[00:50:46] Mike Harrison: Zoals nu, terwijl je aan het optreden bent en niet eens oplet?

[00:50:49] Jeff Hofman: Nee, ik heb altijd een tweede scherm openstaan. Ik ben aan het lezen.

Maar een van de dingen die ik in mijn vrije tijd en voor de lol probeer te doen, is informatie verzamelen van RVIA, de fabrikanten, de dealers en de campingbranche, om zo een soort relatieve statistiek samen te stellen die laat zien waar we ons op de vraagschaal naar camperplaatsen in de toekomst bevinden.

Hebben we aan de vraag voldaan, of overdrijven we de vraag misschien een beetje? Als dat laatste het geval is, zie ik sommige oudere locaties net als oude hotels worden: wat je ook doet, ze zullen het misschien niet redden. Je zult ze moeten herbouwen om ze weer op de markt te krijgen.

[00:51:48] Mike Harrison: Voor mij is de belangrijkste factor niet zozeer de vraag, maar het aanbod. Toen ik drie of vier jaar geleden aan een project werkte, heb ik contact opgenomen met – ik denk dat ik contact met jou heb opgenomen, met OHI, met Scott en met Campspot.

Niemand kon me antwoorden op de vraag: "Hoe groot is de groei van het aanbod op jaarbasis?" Omdat er geen gegevens zijn. En hoe weet je eigenlijk hoeveel nieuwe campings er zijn...?

[00:52:09] Jeff Hofman: En daar ben ik mee bezig – en ik kan je vertellen dat het vinden van goede data waarschijnlijk het moeilijkst is – zelfs met AI en alle beschikbare middelen. Ja, niet alles is zomaar beschikbaar.

[00:52:22] Mike Harrison: Maar voor mij is het niet zozeer een daling, maar eerder dat er nu meer locaties beschikbaar zijn. Al die panden die in 2021-23 gebouwd, ontwikkeld en opgeleverd zijn, zijn in 24, 25 en 26 geopend.

[00:52:36] Jeff Hofman: Ja, maar hoeveel dan? En houden we de verkoop van nieuwe eenheden wel bij om die voorraad op peil te houden? En niemand houdt de markt voor gebruikte eenheden bij. Wat ik probeer te doen, is de levensduur van een gebruikte eenheid bepalen en hoe lang die op de markt blijft, want je kunt niet alles baseren op nieuwe eenheden.

[00:53:03] Brian Searl: Dat zouden interessante gegevens zijn.

[00:53:05] Jeff Hofman: Maar goed, Brian, als je me daarbij kunt helpen, zou dat fantastisch zijn.

[00:53:09] Brian Searl: Ik weet niets van data. Maar dealernetwerken zijn lastiger, omdat ze hun informatie natuurlijk beschermen en die niet willen prijsgeven. Het is dus erg moeilijk om verkoopcijfers te krijgen, behalve van beursgenoteerde bedrijven zoals Camping World en hun rapport, maar die geven je wel de basisgegevens, niet de details.

Ja, we hebben het er in deze uitzending niet over gehad, we bespreken het later met Scott op Outwired. En dan nog even snel over de SSI-verkoopcijfers: 25% lager voor campers van klasse A, 18% lager voor caravans met een vijfde wiel en 15% lager in totaal. Dat is interessant en daar willen we het over hebben.

Maar goed, laten we de show afronden. We zullen—Mike, voordat je vertrekt, kun je nog even zeggen waar ze meer informatie over CRR Hospitality kunnen vinden.

[00:53:55] Mike Harrison: Zeker, www.crrhospitality.com. Ik praat graag met je. Dank je wel.

[00:54:02] Brian Searl: Geweldig. Bedankt dat je erbij was, Mike. Robert, waar kunnen ze meer te weten komen over Unhitched RV en alles wat jullie doen?

[00:54:06] Robert Preston: Jazeker. unhitchedrv.com of unhitchedmgmt-management-mgmt.com.

[00:54:15] Brian Searl: Stacy, waar kunnen ze meer informatie vinden over Set Your Sites?

[00:54:18] Stacy Dam: Ja, je kunt ons vinden op www.setyoursites.com of op Set Your Sites Inc op Instagram.

[00:54:25] Brian Searl: Dankjewel dat je erbij was, Stacy. Ik waardeer het. En tot slot, Jeff, waar kunnen ze meer informatie vinden over Camp Strategy?

[00:54:30] Jeff Hofman: Voor Camp Strategy kunt u terecht op onze website, campstrategy.com, of een e-mail sturen naar jeff@campstrategy.com. Ik heb er inderdaad een op mijn website staan.

[00:54:41] Brian Searl: Bedankt jongens dat jullie bij ons zijn gekomen voor een nieuwe aflevering van MC Fireside ChatsHopelijk heeft iedereen die hier kijkt vandaag iets nieuws geleerd. Ik in ieder geval wel.

Mijn conclusie uit de show is dat ik, wanneer ik Robert mail over technologie, voortaan een nieuw aol.com e-mailadres ga aanmaken en het vanaf daar ga doen. Dan is alles in balans en komt alles goed.

Bedankt allemaal voor het luisteren naar weer een aflevering. Als jullie het nog niet zat zijn om mij en Scott Bahr te horen, dan zijn we over ongeveer 45 minuten live te gast bij Outwired. Tot volgende week, tot ziens!

[00:55:06] Robert Preston: Bye.

[00:55:07] Brian Searl: Bye.

[00:55:07] Jeff Hofman: Bye.